Ziekte van Peyronie

Uw behandelend arts stelde bij u de diagnose van de ziekte van Peyronie. Met deze brochure willen we u graag een beter inzicht geven in de ziekte van Peyronie en de ongemakken die hiermee gepaard gaan.

La Peyronie was een hofarts ten tijde van Lodewijk XIV (zonnekoning). Het probleem dat zich bij u stelt is dus al heel lang bekend.

1. Ziektebeschrijving

De ziekte van Peyronie is een idiopathische zelf limiterende aandoening.

Idiopathisch: de oorzaak is meestal niet goed gekend.  Doorgaans is er dus geen duidelijke reden voor het probleem te achterhalen. In een beperkt aantal gevallen is er wel een trauma (kwetsuur) aan te duiden als mogelijk begin van de ziekte van Peyronie. Het kan bijvoorbeeld zijn dat bij seksueel contact de penis bruusk geplooid geweest is. Soms gaat dit probleem ook gepaard met wat men de ziekte van Dupuytren noemt. Dit is een gelijkaardig probleem maar dan ter hoogte van de handpalm. In zeldzame gevallen doet zich een gelijkaardig probleem voor ter hoogte van het oor. Men spreekt dan van een collageen triade.

Zelf limiterend: het ziekteproces zal uiteindelijk stilvallen. Het gaat om een soort chronische ontsteking.

2. Symptomen

De ziekte van Peyronie veroorzaakt diverse ongemakken.

2.1 Bij het begin van het ziektebeeld zal u wellicht pijnklachten hebben. Deze pijnklachten zijn een gevolg van het ontstekingsproces (inflammatoire reactie).

2.2 Enkele maanden later (periode kan wisselen) valt de ontstekingsreactie stil en resulteert deze in een verharding met littekenvorming in de wand van de zwellichamen. We noemen de verhardingen plaques. Deze verhardingen hebben doorgaans tot gevolg dat er een kromstand (curvatuur) van de penis kan optreden in erectie. De penis staat met andere woorden bij een erectie niet meer mooi recht maar wijkt af naar bijvoorbeeld links of rechts.

2.3 Het is ook mogelijk dat u na verloop van tijd erectieproblemen zal ervaren omdat de erectieduur onvoldoende wordt. Dit komt doordat er op de plaats van de verharding (plaque) een lekkage van bloed uit de penis optreedt. Men noemt dit een veneus lek.

3. Diagnose

Voor de diagnose wordt behalve het klinisch onderzoek ook meestal gebruik gemaakt van een Doppler-onderzoek. Bij een Doppler-onderzoek tracht de behandelende uroloog een beeld te krijgen van de bloedcirculatie in de zwellichamen (aan- en afvoer). Door de kunstmatige erectie die zal optreden, kan de uroloog nagaan in welke mate er een misvorming van de penis is opgetreden.

4. Behandeling

De behandeling zal af hangen van de aard van de problemen die de ziekte van Peyronie bij u stellen. Dit betekent dat de behandeling zeer individueel zal zijn en mogelijks uit meerdere fasen zal bestaan.

In eerste instantie is het nodig om het ontstekingsproces (inflammatoire reactie) stil te leggen. Hiervoor zijn in het verleden reeds meerdere behandeling geprobeerd zoals bestralingen, vitamine E, Cortisone in pilvorm of rechtstreeks inspuiten, … De meeste behandelingen hebben geen overtuigend succes, uiteindelijk was het meestal zo dat het spontaan stilvallen van de reactie voor een oplossing zorgde. Sinds enige jaren echter wordt gebruik gemaakt van de niersteenvergruizer om door middel van een ESWT-behandeling het ontstekingsproces stil te leggen. De ESWT-behandeling staat voor Extra Corporele Shockwave Therapie en dit betekent dus dat we door middel van schokgolven gaan proberen de reactie in de plaque stil te leggen. De niersteenvergruizer wordt met andere woorden niet alleen gebruikt om nierstenen te vergruizen maar dus ook om de ziekte van Peyronie stil te leggen. Vermelden we dat bijvoorbeeld ook de ESWT-behandeling gebruikt kan worden voor bepaalde orthopedische problemen (bijvoorbeeld schouderklachten). Door de aard van de behandeling zal u begrijpen dat er meestal meerdere behandelingen nodig zijn en dat er in elk geval een minimum van 3 behandelingen voorzien wordt om te proberen dit proces stil te leggen. Wanneer het ziekteproces stil ligt, zullen in principe de pijnklachten verdwijnen.

Een tweede probleem, zoals reeds in deze brochure vermeld, is de misvorming (kromstand of curvatuur) die optreedt. Deze curvatuur kan mogelijks wat beïnvloed worden door de ESWT-behandeling, doorgaans is het effect hierop echter niet spectaculair. Indien er een belangrijke curvatuur van de penis optreedt zal het in principe nodig zijn om hiervoor een kleine ingreep te voorzien.

De meest klassieke ingreep die hiervoor uitgevoerd wordt is een Nesbitt-plicaturatie. Dit is een techniek waarbij de zwellichamen “gereefd” worden. Dit betekent dat men de penis gaat recht trekken aan de tegenovergestelde zijde van de kromming. Dit is een zeer klassieke techniek met als voornaamste nadeel een (doorgaans beperkte) verkorting van de penis in erectie.  De penis wordt met andere woorden nog zolang als de kortste zijde van de curvatuur.

Een andere techniek bestaat uit het verwijderen van het zieke stuk uit de zwellichamen.   Dit zieke stuk wordt dan vervangen door vreemd materiaal (een greffe).  Deze techniek werd in het verleden gebruikt maar resulteerde meestal in het krijgen van een nieuwe verharding thv het zwellichaam en soms ook moeilijkheden met het aanhouden van de erectie.  Deze techniek wordt dan ook om deze reden niet meer gebruikt. 

De operatieve behandeling met hetzij een Nesbitt-plicaturatie, hetzij een excisie van de plaque gebeurt doorgaans onder algemene narcose en dit in daghospitalisatie. Verder moet u ook weten dat seksuele activiteit de eerste 6 weken absoluut verboden is.

Welke techniek men ook zal toepassen bij het operatief corrigeren, een besnijdenis (circumcisie) dient altijd te gebeuren. De enige manier om op een esthetische wijze de ingreep uit te voeren is door een toegangsweg onder de eikel. Hierdoor moet geen litteken gemaakt worden op de penis maar zal wel de voorhuid moeten weg genomen worden.

Tenslotte is het de vraag hoe het zit met de erectiekwaliteit. Zoals in de brochure vermeld kan het zijn dat er toch stoornissen optreden in de bloedcirculatie van de zwellichamen, zeker wat de afvoer betreft (veneuze lekkage). Het kan met andere woorden toch nog noodzakelijk zijn om na het stilleggen van het inflammatoire proces en na het corrigeren van de kromstand van de penis een behandeling te voorzien voor de vermindering van de erectiekwaliteit. Hiervoor zijn heel wat behandelingen mogelijk waaronder medicatie, auto-injecties, … Informatie omtrent dit soort behandelingen vindt u in onze brochure over erectieproblemen.