Incontinentie

Incontinentie komt zowel bij mannen als vrouwen voor en kan verschillende oorzaken hebben. Algemeen maken we een onderscheid tussen stressincontinentie (inspanningsincontinentie), aandrangsincontinentie en gemengde incontinentie. Om de juiste behandeling te kunnen instellen moet de oorzaak van de incontinentie opgespoord worden. Het is nuttig als de patiënt een zogenaamd plasdagboek bijhoudt, waarbij de ingenomen hoeveelheid drank, de geplaste hoeveelheden urine en het urineverlies worden genoteerd (aantal bandjes die per dag in het ondergoed gelegd worden).

Verdere urologische onderzoeken bestaan uit functiemetingen van de blaas en blaaslediging (het urodynamisch onderzoek), een cystoscopie en Röntgenopnamen. Wanneer het urineverlies voornamelijk optreedt tijdens een fysieke inspanning, lachen of niezen dan spreken we van stressincontinentie. Bekkenbodemkinesitherapie kan deze vorm van incontinentie sterk verbeteren. In sommige gevallen is een heelkundige ingreep noodzakelijk. Wanneer het uirneverlies optreedt na een sterke aandrang om te plassen, spreekt men van aandrangsincontinentie. Hiervoor wordt vaak een geneesmiddel voorgeschreven.

Verschillende neurologische aandoeningen kunnen een neurogene incontinentie veroorzaken. Deze worden in verschillende types onderverdeeld om een effectieve therapie te kunnen plannen.